Geschiedenis van JEANS

Algemeen
In oktober 1986 door Dick van den Ende gestart als een workshop en gerealiseerd i.s.m. K-Tel Nederland in de persoon van Peter Bushoff met 13 jonge, getalenteerde maar nog volstrekt onbekende artiesten. Het resultaat: een korte try-out in Bussum waarbij alle theaterdirecteuren werden uitgenodigd (en ze kwamen!). Dezelfde dag nog werden er 50 voorstellingen geboekt (voor een show die z'n definitieve vorm nog moest vinden).

Aanvankelijk gingen de makers ervan uit dat het een eenmalige affaire zou zijn maar het overweldigende succes van Jeans 1 leidde al snel tot de vraag: moet er een Jeans 2 komen? Die kwam er, werd gevolgd door Jeans 3 en zo zijn we nu in 2013 toe aan Jeans 23,
sinds Jeans 18 o.l.v. de huidige Producente Wil Schilder.

Tot ieders verrassing was er vanaf het prille begin sprake van uitverkochte zalen. In de periode voorafgaande aan Jeans werden voorstellingen toch voornamelijk verkocht op 'namen' terwijl Jeans op dat moment bestond uit een ploeg nog volstrekt onbekende artiesten (en een onbekende formule). De theaterdirecteuren die het risico hebben genomen om de allereerste Jeansvoorstellingen te boeken hebben een goed oog gehad voor talent want o.a. de volgende sterren zijn hun professionele carrière bij Jeans begonnen: Lenette van Dongen, Tony Neef, Brigitte Nijman, Laura Vlasblom, Ellen Evers, Antje Monteiro, Bastiaan Ragas, Sophia Wezer, Annick Boer, Marleen van der Loo, Roberto de Groot, Mieke Dijkstra, Harold Verwoert, Jurgen Stein, John Vooijs en Pearl Jozefzoon.
Inmiddels vindt er een verschuiving plaats en zijn vele van de zich nu voor Jeans aanmeldende talenten afkomstig uit musicals of hebben anderszins reeds de nodige bühne ervaring opgedaan.

Populariteit
Was Jeans in het verleden in de meeste schouwburgen een 'one night stand', in de loop der tijd werden het steeds vaker meerdaagse optredens in één plaats met nu als toppers o.a. Gouda (5 voorstellingen), Stadskanaal, Oss, Purmerend, Emmen, Capelle a/d IJssel, Tiel, Roermond, Den Helder, Winschoten, Middelburg, Hoogeveen, Drachten, Roosendaal, Delfzijl, Meppel, Hoorn, Oosterhout, Hardenberg en nog vele anderen. In Stadskanaal is Jeans 12 zelfs uitgeroepen tot het populairste programma van het seizoen.

Choreografen
Inmiddels hebben diverse choreografen hun medewerking verleend w.o. John Kuipers (Jeans 1), Adam Richens (Jeans 2, 3, 4, 15 en 16), Lisa Henson (Jeans 5), John Wooter (Jeans 6 en 7), Barrie Stevens (Jeans 8, 9 en 10), Melise de Winter (Jeans 11, 13 en 17), Richard Rodermond (Jeans 12 en 14) en Perry Dossett (Jeans 18, 19, 20, 21 en 22). NB: Melise de Winter was één van de sterren van Jeans 3, 4 en 5 en heeft als assistente van Barrie Stevens meegewerkt aan Jeans 9. Richard Rodermond heeft deel uitgemaakt van de cast van Jeans 8. Dus ook in dit opzicht mogen we spreken van 'starmaking'.

Muzikale leiding/begeleiding
Werd er bij Jeans 1, 2, 3 en 4 nog gebruik gemaakt van orkestbanden, sinds Jeans 5 werd de muzikale begeleiding verzorgd door een live band bestaande uit vijf swingende heren o.l.v. Musical Director Bert Stoots.
Vanaf aankomende tour, Jeans 23, is de muzikale leiding in handen van Musical Director Bennie Top en wordt de muzikale begeleiding verzorgd door een live band bestaande uit 4 personen.

Decor/licht/geluid/kostuums
Van het begin af aan heeft Jeans veel geïnvesteerd in licht, geluid en kostuums. Kostuumontwerp en styling komen sinds Jeans 2 van de hand van Frank Fokken.
Tom Aukes was jarenlang verantwoordelijk voor het decor- en lichtontwerp, sinds Jeans 11 is die taak overgenomen door Janno Houtman.
Tot aan Jeans 18 was R.R. Showequipment verantwoordelijk voor het geavanceerde geluidsontwerp, sinds Jeans 19 is die taak overgenomen door Janno Houtman. 

Televisie
De Tros heeft de gehele voorstelling van Jeans 2 opgenomen en in 4 uitzendingen op het scherm gebracht. Later heeft de Tros nog eens 6 specials opgenomen met Jeans als middelpunt en waarin George Baker, Ria Valk, Anneke Gronlöh, de Blue Diamonds, Loeki Knol en Imca Marina als gasten optraden. Deze serie is tot tweemaal toe uitgezonden.

Jeans buitenland
In de loop der jaren heeft Jeans eveneens voorstellingen gegeven in Duitsland, België, Singapore en meerdere malen op Curaçao.

'On the air'-shows
Luchtmachtkapel en Jeans op tournee met spectaculaire bevrijdingsshow ‘On the air’

Oirsbeek, Zuid-Limburg. In de plaatselijke sporthal zitten zo’n zevenhonderd mensen vol verwachting in het halfdonker te wachten op de dingen die komen gaan. Kort na acht uur wordt de stilte eindelijk doorbroken en vullen de eerste tonen van ‘Soldaat van Oranje’ de tijdelijk tot theater omgebouwde ruimte. Tweeëneenhalf uur later, wanneer de laatste klanken wegsterven, staan de Limburgers als één blok op en geven de Luchtmachtkapel en zang- en dansgroep Jeans een daverend applaus. Niet alleen ‘in the air’, maar ook ‘On the air’, want zo luidt de naam van het zojuist opgevoerde spektakel, blijkt de luchtmacht te kunnen scoren.

Oirsbeek was een van de eerste plaatsen die kon genieten van de spiksplinternieuwe bevrijdingsshow die de komende maanden door het land reist en die - gezien het gebodene - het hart van menige muziekliefhebber zal veroveren. Ook voor de Luchtmachtkapel zelf, hoewel gewend aan publieke optredens als relatieconcerten en de Taptoe, betekent deze voorstelling een hoogtepunt. Maar 50 jaar bevrijding vormt dan ook een prima inspiratiebron. ‘De kapel wilde wat bijzonders doen’, zegt dirigent majoor Jos Pommer, en kwam er bij toeval achter dat David Eavis, de manager van Jeans, met een soortgelijk plan rondliep.

De sympathieke Engelsman, al drie jaar adviseur van de kapel voor de show-elementen, vervolgt: ‘We zijn toen om de tafel gaan zitten en daar werd het idee voor ‘On the air’ geboren. De Jeans Company is in 1986 opgericht als workshop voor jonge artiesten en heeft sindsdien vier shows geproduceerd, terwijl een vijfde op stapel staat. ‘De cast bestaat uit tien jongelui in de leeftijd van 21 tot 30 jaar. We treden ongeveer vijftien tot twintig keer per maand op met een repertoire dat loopt van de jaren dertig tot en met rock and roll.’ Volgens Eavis vormt de samenwerking met de Luchtmachtkapel een unieke gelegenheid voor zijn gezelschap. ‘Normaal moeten we het met muziekbanden doen, omdat een groot orkest te veel kost.

Wat dat betreft is dit een geweldige ervaring.’ Nadat het programma van ‘On the air’ was vastgesteld, begonnen beide partners apart met repeteren. Begin september werd voor het eerst samen geoefend in Soesterberg en al een week later vond in het Limburgse Eijsden de eerste voorstelling plaats. Pommer vindt het logisch dat het zuiden eerst aan de beurt kwam, omdat daar de bevrijding al in het najaar van 1944 plaatsvond. ‘We hebben die eerste optredens, na Eijsden volgde Veghel en nu Oirsbeek, ook een beetje gebruikt als try-out. Je moet immers naar elkaar toe groeien en dat betekent dat je - ondanks het enthousiasme aan beide kanten - nogal wat plooitjes moet gladstrijken.’ De drie voorstellingen in het zuiden des lands vormden op opmaat voor de officiële première, die op 13 oktober in aanwezigheid van de Bevelhebber en tal van genodigden in Den Haag plaatsvond.

Limburgs
Tot de mensen die al voor die datum van de nieuwe show konden genieten, hoort ook Roger Offermanns uit Oirsbeek. Hij heeft een speciale band met de kapel, want drie jaar gelden was hij als dienstplichtige bij het Tamboerkorps ingedeeld. Sindsdien rekent hij zich tot de vaste fans. ‘Altijd wanneer ze in de buurt zijn, ben ik van de partij. Vandaag heb ik zelfs extra vrij genomen om alles - van de opbouw tot de uitvoering - eens goed te kunnen bekijken.’ Offermanns kent vrijwel alle musici van de kapel persoonlijk en niet alleen vanwege zijn tamboers-verleden.

‘Er wonen nogal wat leden hier in de buurt. Ik grap wel eens dat het bijna een Limburgs orkest is met een paar gastspelers uit Holland.’ Gevraagd naar zijn mening over de samenwerking met Jeans toont hij zich enthousiast. ‘Kijk, ik vind de kapel een geweldig orkest, maar als kijkspel is het natuurlijk niet zo spectaculair. Nu dus wel.’ Terwijl de jonge Limburger op zijn gemak de voorbereidingen voor het concert volgt, werkt lichtman Wim van Walsem zich in het zweet. Balancerend op een ladder van een meter of zes hoog, controleert hij de laatste spots van de lichtinstallatie. ‘We zijn vanmorgen om tien uur begonnen met de opbouw.’ Met ‘we’ bedoelt de burgerambtenaar de tienhoofdige bouwploeg van de kapel, die onder leiding van korporaal 1 Frans Bakker het podium en het decor installeert.

Daarnaast zijn voor de belichting, behalve Van Walsem, nog drie man van Aukes Theatertechniek actief en zorgt één man van Ampco Audio Products voor het geluid. Van Walsem rekent voor de opbouw vijf uur en voor het opruimen vier. ‘Ik verwacht dat we vannacht om een uur of twee, drie klaar zijn.’ Als amateurmusicus is hij laaiend enthousiast over de show. ‘Alleen jammer dat we voor elk optreden de zaak moeten opbouwen en afbreken. Vooral omdat de normale klussen ook doorgaan. Morgen geven we weer een relatieconcert en dat betekent dat ik dan met onze eigen installatie op pad moet.’ Drukke dagen dus, vooral omdat ‘On the air’ de komende maanden minimaal 45 keer opgevoerd wordt.

Wennen
De drukte rond deze tournee betekent overigens niet dat de Klu-kapel hier al haar tijd insteekt. Majoor Pommer wijst erop dat er naast ‘On the air’ en de relatieconcerten ook ceremoniële optredens op het programma staan. Volgens hem levert dit weinig problemen op. ‘Het is juist leuk en afwisselend. Wel moet je je hoofd erbij houden, omdat we het orkest voor ‘On the air’ anders ingedeeld hebben. Normaal hanteren we de klassieke opstelling, waarbij de ritme-sectie achterin zit. Die hebben we nu naar voren gehaald en zo zijn er meer veranderingen.

Best vreemd in het begin, want als je altijd gewend bent aan een bepaald instrument naast je, en je hebt ineens een drumstel als buurman, kijk je toch vreemd op.’ Ook voor het publiek zal ‘On the air’ wennen zijn. ‘Op de eerste plaats omdat er voor de toegang betaald moet worden. Dat kost maximaal vijftien gulden en is een gevolg van het feit dat deze show, waarbij we voor het licht en geluid veel apparatuur moeten inhuren, erg duur uitvalt. Het betekent overigens niet dat er voor de andere optredens van de kapel, zoals de relatieconcerten, voortaan entree wordt geheven.’ Manager Eavis vult glimlachend aan dat bezoekers voor een show van dit niveau elders al snel honderd gulden zouden moeten neertellen.

Glen Miller
Dat ‘On the air’ dat bedrag wel waard is, bewijzen de Luchtmachtkapel en Jeans tijdens hun optreden in de Limburgse sporthal. Eerst schetsen ze via muziek, zang en dans een beeld van de moeilijke jaren dertig, met hun werkeloosheid en opkomend nationaal-socialisme. Daarna komen de meidagen van 1940 en de donkere periode die daarop volgde aan bod, uitmondend in een bevrijdingsfeest op het Leidseplein. In de tweeëneenhalf uur durende show - vol verrassende elementen - laat de Klu-kapel zich van haar beste kant zien.

Daarbij wordt voor de zoveelste keer duidelijk dat Nederland maar weinig orkesten telt die de Glen Miller-stijl zo tot in de puntjes beheersen. De tien leden van Jeans doen niet onder voor de luchtmachtmusici en brengen - in fraaie kostuums gehuld - niet alleen de bekende liedjes van net voor of tijdens de oorlog ten gehore, maar ook talloze minder bekende. Bij het bekijken van het bevrijdingsspektakel vallen twee dingen met name op: het aanstekelijk enthousiasme van Jeans en het vlekkeloos verlopende samenspel tussen kapel en zang/dansgroep.

Belevenis
Rond de klok van elf sterven in Oirsbeek de laatste klanken van het door Vera Lynn wereldberoemd geworden ‘We’ll meet again’ weg en neemt het publiek met een ovationeel applaus afscheid van de Luchtmachtkapel en Jeans. Offermanns kletst nog even wat na met zijn oud-collega’s, terwijl Pommer en Eavis samen met de andere musici en leden van Jeans nog een enkel glas drinken, om vervolgens snel naar huis te verdwijnen. In de nu lege sporthal werkt de bouwploeg hard aan het afbreken van de installatie.

Een uur of vier later, in het holst van de nacht, zoekt ook belichtingsman Wim van Walsem zijn bed op. Gezien de reacties van het publiek was ‘On the air’ voor de Limburgse muziekliefhebbers meer dan een optreden van de Luchtmachtkapel: het was een belevenis.